|

برای تو که بهار را دوست داری
مگر می شود آدم فقط یکبار عاشق شود؟ عشق ابدی فقط حرف است.
پیش می آید که آدم خیلی خاطر کسی را بخواهد. اما همیشه وقتی آدم
فکر می کند که دلش سخت پیش کسی گرفتار است. یکدفعه یک جایی
می بیند که دلش ته دلش برای یکی دیگر هم می لرزد. اگر با وفا باشد
دلش را خفه می کند و تا آخر عمر حسرت آن دلرزه برایش می ماند. اگر بی
وفا باشدو می لغزد و همه ی عمرش عذاب گناه بر دلش می ماند. هیچ
کس حکمتش را نمی داند... حالا با خود آدم است که حسرت را بخواهد یا
عذاب گناه را. یکی را باید انتخاب کند. فرار ندارد...


|