|
به آسمان نيلي رنگ نگاه مي كنم و اسم تو را با عشق
روي توده ابرهاي سفيد مي نويسم .
در سكوتي غريب قابي از پونه مي سازم و تمام دلتنگيها
يم را با رنگهايي از جنس پاييز
برايت مي كشم و آن را به ديوار فاصله مي كوبم .
در تلخ ترين باور زندگي من رفتي و مرا
با دلتنگي هايم تنها گذاشتي . ولي من باز برايت قاصدك
مي فرستم و دوستت دارم .
|
