|
هیچ
در خلوت تنهایی خود
غرق شدی
درهمان وقت که در
بستر خود
خواب را
با همه ی
نازکی و راز و رموز
کرده باشی از خود دور
از سراپرده چشم
وه چه زیباست
که در خلوت تنهایی خود
غرق شوی
تا بفهمی
مزه شهدو شکر نوش فکر لب یار
فکر پروانه و گل
بلبل و گلخانه شدن
غرق در پاکی هر
آب شدن
وه چه زیباست
که در خلوت تنهایی خود
غرق شدن
غرق در نور شدن |